Blogs van Dick Verstegen

  • Het blaadje valt

    Weids is het kleed van bevrijding, Een vormloos veld van mededogen. Ik draag de leer van de Boeddha, Alle levende wezens bevrijdend Met een sierlijk boogje valt een blaadje. Het komt precies in de vijver terecht en verandert daar in een ‘bootje zonder bestemming’. Heerlijk om zoiets te zien, om te ervaren hoe het naadloos … “Het blaadje valt” verder lezen

  • Democratie en vertrouwen

      Als je diep in het woord democratie duikt, dan weet je dat het over vertrouwen gaat. Daar hoef je geen Jan Terlouw voor te zijn. Je geeft met je stem iemand het vertrouwen namens jou te spreken en te handelen. Je vertrouwt erop dat een meerderheid ook oog heeft voor essentiële belangen van een … “Democratie en vertrouwen” verder lezen

  • Licht in de duisternis

    Het blad was lang aan de bomen dit jaar, toen ging het stormen. Gure windvlagen, kou, regen. Dus gordijnen dicht, kaarsje aan. Onder deze omstandigheden is ongetwijfeld het oer-Nederlandse woord ‘gezelligheid’ uitgevonden. Zolang er mensen bestaan, begeven zij zich, vooral tegen het einde van het jaar, op een zoektocht naar licht. In onze contreien, met … “Licht in de duisternis” verder lezen

  • Het wonder en het laatste woord

    Wij leven, wonen en werken in een wonder. Het slaat mij regelmatig met stomheid, maar –ik geef het toe- even vaak ga ik eraan voorbij. Onlangs loop ik weer eens een labyrint. We hebben er hier in Nijmegen eentje aan de Waalkade. Prachtig! En het is niet moeilijk je dan deel van het wonder te … “Het wonder en het laatste woord” verder lezen

  • Stilte oordeelt niet

    Bij een retraite in Kloosterhotel Zin vermaande de Benedictijnse zenmeester Willigis Jaeger ons eens te luisteren naar de stilte achter de stilte. Deze vermaning is mij altijd bij gebleven, hoewel ik deze eigentijdse mysticus niet als een prettig mens heb leren kennen. Zijn boeken heb ik altijd weergaloos gevonden. Maar de mens Jaeger beviel me … “Stilte oordeelt niet” verder lezen

  • Stilte – loomheid en boete,
    maar vooral: oerbron

    ‘Wees stil! Nee, Koosje wees stil zeg ik!’ De woorden van de vader snijden als een bot  broodmes door de coupé. Koosje is heel even heel stil en begint dan weer te dreinen. ‘Koos-Jan, voor de laatste keer: wees stil anders gaan we niet naar oma toe.’ Vaders machteloosheid is een nat laken dat op … “Stilte – loomheid en boete,
    maar vooral: oerbron”
    verder lezen

  • De aanslagen in Parijs

    Kan ik het onderwerp Aanslagen in Parijs voor een column van het Han Fortmann Centrum (HFC) uit de weg gaan?   Ja, dat kan heel goed. Want de trainingsactiviteiten van het HFC hebben toch niets te maken met geweld, IS, Islam, terrorisme en Frankrijk is niet eens een buurland. Nee, natuurlijk kan dat niet. Want … “De aanslagen in Parijs” verder lezen

  • Vluchtelingen

    Iets zeggen over vluchtelingen? Dat kan alleen maar via mijn eigen gevoel, mijn eigen hart, mijn eigen denkraam. Daar komen ze aan. In stromen. Bij ons in Heumensoord 3000; de eerste 300 zijn binnen. In tenten. Luxe tenten, dat wel, maar een stuk of wat vonden ze toch te min en keerden terug naar Ter … “Vluchtelingen” verder lezen

  • Hoezo werk in evenwicht?

    Werk in evenwicht. Het motto van de maand van de spiritualiteit èn van ons Han Fortmann Centrum zet mij meteen in een spagaat. Ik weet niet of het een gebod is met werken als werkwoord of dat het een zelfstandig voornaamwoord is met als toevoeging dat het evenwichtig of in evenwicht is. Het is blijkbaar … “Hoezo werk in evenwicht?” verder lezen

  • Misstap, Dharma
    en democratie

    Heisa. Een gerespecteerd gehuwd zenleraar met formele transmissie heeft een paar jaar een relatie gehad met een vrouwelijke leerling. Nico Tydeman. De wereld valt over hem heen. En er worden parallellen getrokken met de misbruikschandalen die opdoemen uit de besloten krochten van christendom, boeddhisme en andere religies. Wie zich hier een oordeel over wil vormen, … “Misstap, Dharma
    en democratie”
    verder lezen

  • Workshop in het universum

      Op een dag vroegen ze me om een zenworkshop te geven aan de Kaaij. Dat is een begrip in Nijmegen. Gezelligheid, lekker eten en drinken, muziek, kunst. Allemaal onder de oude Waalbrug, aan het water. Dat is het idee. En het loopt als een trein, al een paar jaar. Dit keer was het dus … “Workshop in het universum” verder lezen

  • Bloem, onkruid en ruimte

    In paarsblauwe krulletters was op het scherm opeens deze slide te zien: ‘The only difference between a flower and a weed is judgement’. En meteen spoelde er een golf van sympathie en begrip door me heen. Henk Blezer sprak afgelopen zaterdag 17 oktober jl. bij het zilveren jubileumfeest van de BUN in het Amsterdamse Rigpacentrum … “Bloem, onkruid en ruimte” verder lezen

  • Walk of wisdom, een
    groeiende hand van
    vrede rond de wereld

    Hij heet Damiaan Messing. Hij is van 1972, 43 jaar oud dus. En hij heeft niet stil gezeten. Behaalde een masters in de politicologie en een bachelor religiewetenschappen. Cum laude. Was speechschrijver voor ministers en staatssecretarissen, docent aan de Radboud Universiteit in Nijmegen en leidde een coachingsbureau voor academisch schrijven. En nu heeft hij het … “Walk of wisdom, een
    groeiende hand van
    vrede rond de wereld”
    verder lezen

  • Driemaal scheepsrecht

    Drie maal scheepsrecht neem ik maar aan. Twee eerdere columns heb ik voor publicatie afgekeurd. Ik begin nu aan de derde. Ik heb niet echt last van een writers block, maar de onderwerpen komen me de laatste tijd niet aanwaaien. Die twee eerder geschreven columns vond ik bij nader inzien niet boeddhistisch genoeg. Dat is … “Driemaal scheepsrecht” verder lezen

  • Zij is altijd soms, het nieuwe boek van Ton Lathouwers: Lees het als je durft

    Voor wie goed leest spat de bewogenheid van elke pagina. Ingekaderd in een wetenschappelijke, essayistische aanpak, die op zichzelf ook al noopt tot close reading. Dus als je denkt dat Zij is altijd soms, het nieuwe boek van zenleraar en Maha Karuna Ch’an-voorman Ton Lathouwers, een makkie is, kom je bedrogen uit. Maar lees het, … “Zij is altijd soms, het nieuwe boek van Ton Lathouwers: Lees het als je durft” verder lezen

  • Zwaard van liefde

    Op een dag stapte ik, gekleed in monniksgewaad, op zenmeester Joshu af en vroeg hem, een beetje bruusk misschien: ‘Wat is Joshu?’ Zonder blikken of blozen antwoordde Joshu, die net zo heet als zijn woonplaats: ‘Oostpoort, westpoort, noordpoort, zuidpoort’.  En opeens zag ik het… Zo word ik wel eens wakker: Alleen maar ruimte, aan alle kanten; … “Zwaard van liefde” verder lezen

  • Juwelenschip

    Mijn vroegere vriend Hans Korteweg heb ik, na een halve eeuw van weg geweest, onlangs weer ontmoet. Wat een wonderlijke belevenis. Nee, ik doel niet op de samenkomst van hem en klasgenoot Roel van Duijn om een jubileum van hun vriendschap te vieren nog niet zo lang geleden. Ik was daar niet aanwezig. Het gaat … “Juwelenschip” verder lezen

  • Oh….kijk!

    Basho, de dichter-zenmeester uit de 17e eeuw, maakte eens een gedichtje over een Herderstasje, een haiku. Het gaat zo en ik heb mijn Nederlandse vertaling , ook in haiku-vorm, ernaast gezet: Yokoe mireba-Zie toch eens hoe het nazoena hana sakoe-Herderstasje bij die heg kakine kana-in bloei staat; oh, kijk….! Het gaat hier om dat Oh, … “Oh….kijk!” verder lezen

  • Kaartje van God

    Van Maria ontvingen we weer een kaart. Zo’n prachtige kalligrafie. Een gestileerde G en een omgekeerde daarnaast, zodat het een gestileerde D wordt. In goud. De oplettende lezer ziet het al. Hier staat God. ‘Tussen de G en de D is hier onzichtbaar de O wel aanwezig, zoals in Gods naam JHWH ook de klinkers … “Kaartje van God” verder lezen

  • Mijn vader

    Als ik dat opschrijf, ‘mijn vader’, komt er een gevoel in mij op dat ik moeilijk kan omschrijven. Hij is nooit ‘van mij’ geweest. Nooit echt. Dat dit ook helemaal niet mogelijk is, wist ik destijds niet. Het was een verlangen waarvan ik dacht dat het te vervullen was als ik aan zijn wensen beantwoordde.  … “Mijn vader” verder lezen

  • Leerling van Nico

    Sinds 20 augustus ben ik leerling van Nico Tydeman. Op 26 september bekrachtigd met een kort shoken-ritueel.  Niks bijzonders. We steken samen wierook aan en we buigen naar elkaar. Ik iets vaker naar hem, dat wel. ‘Wat ik erg graag zou willen’, aldus Joop Hoek van het Boeddhistisch Dagblad in een mail aan mij, ‘is … “Leerling van Nico” verder lezen

  • Nieuw boek Marloes Lasker enthousiast onthaald in Zen Centrum Amsterdam

    Uit handen van Marloes Lasker, vrijwel blind en doof en in een prachtige blauwe jurk, mocht ik op 15 september in Amsterdam het eerste exemplaar van haar nieuwe boek ontvangen: Ik ken je niet, mijn gelijke. Met als ondertitel: Mystiek dagboek. Hieronder volgt het praatje dat ik daarna hield. Marloes’ boek is een getuigenis.  Van iets heel … “Nieuw boek Marloes Lasker enthousiast onthaald in Zen Centrum Amsterdam” verder lezen

  • Sesshin – wat is dat eigenlijk?

    Het is retraitetijd. De zomer is vanwege de vakantietijd van oudsher een periode waarin retraites vallen. Ik heb heel wat peentjes gezweet tijdens retraites in De Tiltenberg in Vogelenzang, destijds het  retraite-mekka van de zenwereld. Dat zweten was niet alleen vanwege de brandende zomerzon, maar ook door de ongewone aanslag die zo’n retraite doet op … “Sesshin – wat is dat eigenlijk?” verder lezen

  • Theekommen

    Ik ben weer bezig met klei. Vooral theekommen maken. Het is een schitterende bezigheid die steeds weer leidt tot een confrontatie met jezelf. Niets is leerzamer dan klei. Want klei leidt een eigen leven, heeft een eigen wil en legt je, voor je het weet, in de luren. Je moet dus een pact sluiten met … “Theekommen” verder lezen

  • Maaakbaarheid

    Wat is er eigenlijk mis met maakbaarheid? Heeft de Boeddha zelf ons niet gemaand de handen uit de mouwen te steken als we ernst willen maken met inzicht en liefde? En zei mijn Japanse zenmeester niet altijd: Zen is eerlijk zijn tegenover jezelf, werken aan jezelf en anderen tot steun  zijn… Je moet dus iets … “Maaakbaarheid” verder lezen

  • Twee Boeddha’s

    Twee vrouwen bewegen zich in de kamer. De ene amper, want ze heeft een agressieve vorm van ALS en veel spieren worden niet meer aangestuurd door haar haperend zenuwstelsel. De ander is druk in de weer. Ze is haar partner. In dat ene woordje ligt een wereld van verschillende rollen besloten. Ze is geliefde, soulmate, … “Twee Boeddha’s” verder lezen

  • Aan de slag

    Waarom toch die wil om te weten wat ‘het’ boeddhisme is? In elk stukje over dat onderwerp lees ik de onuitgesproken wens om te weten of uit te leggen wat het ware boeddhisme is. Hou toch op. Ik snap de behoefte achter de bijdragen en ze zijn niet zelden hoogstaand geformuleerd. Maar ze gaan niet … “Aan de slag” verder lezen

  • Lichtfeest

    Wat wij in de bodhisattvagelofte reciteren is het besef dat verlichting of bevrijding geen eenzijdige zaak is. Het is alles of niets in de bodhisattvagelofte. En omdat zij de optie niets niet openlaat ligt, blijft alleen alles over. Al het bestaande is op onweerstaanbare wijze bij mij betrokken. In onze behoefte meer en beter te … “Lichtfeest” verder lezen

  • Drie generaties Zen Zien Tekenen

    in deze column leg ik de wondere weg neer van drie generaties Zenzientekenen. De vraag is of deze nieuwe, uit de vorige eeuw daterende zenkunst, tijdig zal worden doorgegeven om haar voor de wereld te behouden als een weg van ware verbinding en van waarlijk waarnemen. Het zó tekenen opent voor mij ogen en hart. … “Drie generaties Zen Zien Tekenen” verder lezen

  • MuZIEum

      We zouden naar het MuZIEum in Nijmegen gaan, Marloes en ik. Je kunt daar ervaren hoe het is om blind te zijn. Voor Marloes is dat haar voorland, want haar gezichtsvermogen is minder dan 3 %. En ik wilde ook wel eens meemaken hoe het voelt om niets te kunnen zien. Met deze ingebakken ongelijkheid … “MuZIEum” verder lezen

  • Ferdie Westen

    Ferdie Westen beoefent de kunst van het niet weten. En wie wil weten wat dat is spoede zich naar de protestantse kerk in Groesbeek (Kerkstraat 18). Hij heeft daar een expositie waar je elke zondag tussen 14.30 en 16.30 uur kunt zien waar niet weten bij hem toe leidt. Blijkbaar doet hij met dit uitgangspunt … “Ferdie Westen” verder lezen

  • Kwan Yin Huis 2

    Als je de drempel over gaat, voel je het al. Je betreedt heilige grond. Niet de heiligheid van beelden, kaarsen en relieken, al zijn er wierook en een prachtig houten Kwan Yin-beeld in de kapel. Maar de heiligheid van samen doen, van een samenwerkingsverband. Hier zijn mensen bezig die dit oude Eindhovense Franciscanessenklooster, dat nu … “Kwan Yin Huis 2” verder lezen

  • Liefde

    Twintig jonge mensen zaten onlangs op een zaterdag in onze zendo. Een jongerenmeditatiedag. Tjonge wat een partij wijsheid zat daar op het kussen. Bijna allemaal rond de twintig. Betrokken, bij de tijd en soms een beetje bedeesd. Maar al zo bereid tot aandachtig waarnemen. Bij het kennismakingsspel had iedereen een voorwerp meegenomen dat hem of … “Liefde” verder lezen

  • Oranjegekte

      Paul Post is ‘hoogleraar rituele studies School of humanities aan de Universiteit van Tilburg’. Echt waar. Hij schreef onlangs een stuk op de podiumpagina van Trouw (7-6-12) over de Oranjegekte. Dat we daarin onze nationale identiteit vieren. Een van de mooiste zinnen in het stukje is: ‘We hebben bij sport te maken met een … “Oranjegekte” verder lezen

  • Lopen naar het windorgel en terug

    We doen een weekje Zeeland op Walcheren met grote dank aan Piet en Ank.     We lopen tegen de zon in langs de zee naar Vlissingen. Het strand ligt bezaaid met ontelbare miraculeuze glinsteringen; als afgedaald sterrenlicht. Het windorgel weent, zingt en kreunt zijn vertrouwde tonen. Op de terugweg zijn de sterrenlichten allemaal gedoofd; … “Lopen naar het windorgel en terug” verder lezen

  • Sokun-san in Londen

    Tot mijn stomme verbazing blijkt Sokun Tsushimoto, mijn Japanse zenmeester en kloostercollega van Rients Ritskes, in Londen te zijn opgedoken. Hij heeft er een eigen informatieve site opgezet: http://www.revsokun.net/. Hij is daar blijkbaar al sinds 2010. Kijk ook op: http://bit.ly/H53iFn Dan tref je de volgende tekst aan: Thursday 26 April 2012     6:45pm The Oriental Club Stratford … “Sokun-san in Londen” verder lezen

  • Recensie De tocht van het hart in Boeddha Magazine

      door Marjan Slob  –  lente 2012.   Onvergetelijk zijn ze, de columns die zenleraar Dick Verstegen in Boeddha Magazine (toen nog Vorm&Leegte) schreef over het sterven en de dood van zijn vrouw Branca. Zo voluit en toch ook zo zacht had ik nog nooit iemand zien rouwen. Dick zocht geen uitweg voor zijn verdriet. Hij … “Recensie De tocht van het hart in Boeddha Magazine” verder lezen

  • Kwan Yin Huis

    Was gisteren even op bezoek bij Wanda in het Kwan Yin Huis te Eindhoven. Waar het bruist van energie en beweging. En waar het tegelijkertijd zo prachtig stil is. Ja dat gaat daar op wonderlijke wijze samen. In Vogelenzang bij Haarlem had je vroeger De Tiltenberg, waarover Christa Anbeek zo boeiend heeft geschreven. Dat was … “Kwan Yin Huis” verder lezen

  • Open Zendo Marloes

      Maandag 19 maart. Om 08.00 uur in de auto om naar Utrecht te rijden. Mist. File. Bij Deil breekt de zon door de mist heen. In Deil zijn mijn voorouders opgegroeid, de kerk ligt vol Verstegens. Mijn leven voert me nu naar Marloes Lasker. We gaan, in het kader van haar open-zendo-initiatief, samen zitten … “Open Zendo Marloes” verder lezen

  • Emoties

    Jan Klaassen: Katrijn ik krijg het zuur van al die boeddhisten die roepen dat je van je emoties afmoet. Katrijn: Dat is negatieve emotie Jan, afkeer. J: Weet ik. Dat bedoel ik nou. Ik hou daar niet van. Dat gepreek. Bah, bah, bah… K: Dat is ego Jan. Je hecht je aan je eigen ideeën. … “Emoties” verder lezen

  • Stroomafwaarts

    We zitten aan de oever van de Raptirivier in Sauraha (Chitwan). De sterke stroming voert vlokjes schuim mee en het valt me op dat de vlokjes niet rechtlijning stroomafwaarts gaan maar dat ze terecht komen in wervelingen en wentelingen die alle kanten uitgaan. In allerlei omwegen gaan ze ten slotte wel dezelfde kant op: stroomafwaarts. … “Stroomafwaarts” verder lezen

  • Schoon schip

    Veertig jaren innige verbinding met mijn in 2005 overleden vrouw en onze twee dochters lagen ten grondslag aan het opruimkarwei waartoe ik mij onlangs zette. Slechte weggooiers als we waren, hadden we, bewust en ongemerkt, veel spullen verzameld. Een gigaklus dus, zoals dat in eigentijds taalgebruik heet. Maar doe je het als samu, dan wordt … “Schoon schip” verder lezen

  • Bedelen

    Het schattige kleine meisje dat bij een tempelcrematie aan de rivier in noord Kathmandhu met schuchtere lachjes toenadering zoekt, blijkt een lieve, geïnteresseerde moeder te hebben. Ze sleept een beetje met haar linkerbeen en woont in een hutje tegen de tempel. Ja, ze heeft een ziek been. Voor we het weten, ontbloot ze haar gezwollen … “Bedelen” verder lezen

  • Tussenveld

    Mediteren doen we ter bevrijding van alle levende wezens. Toch? Hoe dat zit? Geen idee, maar dit Mahayanabeginsel is ons met de Boeddhistische paplepel ingegoten dus reciteren wij braaf Sho jo mu hen sei gan do of Hoe talloos de levende wezens ook zijn, ik beloof ze te bevrijden. Allemaal! Al die levende wezens dus, … “Tussenveld” verder lezen

  • Waarom

    ‘Waarom laat je mijn lieftallige dochter een week alleen om te gaan mediteren?’ De vraag van mijn nieuwe ‘schoonvader’ was legitiem. Toch bespeurde ik in mezelf de neiging tot een mentale ontwijkingsmanoeuvre. Maar de vraag was oprecht en verdiende een eerlijk antwoord. Om dichter bij mezelf te komen, bij wat ik wezenlijk en van nature … “Waarom” verder lezen

  • Kuan Yin

    ‘Wel gewaagd wat die boeddhisten hadden willen zingen op ‘haar’ 2e multireligieuze bijeenkomst op 23 januari jl. in Utrecht. Ze schoot er weer van in de lach. De sutra van Kuan Yin, de oneindig meedogende vol grenzeloze solidariteit. Om iemand uit de radeloosheid te sleuren en tot inzicht te brengen, neemt ze alle denkbare vormen … “Kuan Yin” verder lezen

  • Laat je raken

    Moeten we mensen indelen in ‘zen’ of ‘niet-zen’? Nee toch hè? Ik doe aan zen en werk bij ZIN, maar ik stel voor dat we alle plakplaatjes verder maar gewoon weglaten. Hebben we immers niet allemaal dezelfde ‘missie’ in leven en werk – geraakt worden door wat zich aan ons voordoet? Om dat in te … “Laat je raken” verder lezen

  • Prins(es) op maat

    Hoi! Ken je dat gedichtje van J.C. van Schagen in Domburgse Cahiers nummer 20? een prins wezen wel aardig een verborgen prins zuiverder Dat ‘prins wezen’ vind ik zo ‘wezenlijk’ dat ik je er een mailtje over schrijf. De sprookjesprinses met dat bed waarin haar kandidaat-prins moet passen op straffe van mutilatie en dood, leeft … “Prins(es) op maat” verder lezen

  • Kerk Royan

    Je lijkt een machtige betonnen spelonk binnen te stappen. Het is alsof de wanden verweerd zijn door tijd en ruimte, maar de kerk is pas 50 jaar oud. Je staat boven aan een trap die afdaalt naar het kerkschip. We zien gaanderijen langs kleine gebrandschilderde kruiswegstaties, diep in het beton. Het licht aarzelt in elke … “Kerk Royan” verder lezen

  • Windorgel

    Het eerste dat mijn metgezellin me in Zeeland wil laten zien, is het windorgel op de zuidelijke pier aan de Nolledijk in Vlissingen, vlak bij een strandtentje dat Panta Rhei heet: alles is beweging. Het windorgel staat daar een machtig kunstwerk te wezen, dat zingt, juicht, huilt, kreunt, tiert, fluistert en zucht. De mogelijke dirigent … “Windorgel” verder lezen

  • Compassie

    Achterin de zaal klinkt plots een beleefde stem. Maar de ondertoon is bars. Er komt zoiets als: Mooie woorden allemaal hoor, daar niet van, maar in welke actie vertaalt die compassie van jullie zich nou helemaal? Het loopt tegen het eind van het zen-symposium ter herdenking van Neerlands ‘zenmoeder’ Mimi Maréchal in ZIN. Hongersnood, ziekte, … “Compassie” verder lezen

  • Watertent

    Kort na haar dood zoek ik stilte en neem mijn intrek in een tent op het water. Een houten vlonder steekt ruim vijftien meter het meer in. Het plateau van 54 vierkante meter herbergt een volwassen tent met comfortabele bedden, stoeltjes, tafeltjes, kookgerei, een milieuvriendelijke koelton en een looplamp, die pas brandt als het donker … “Watertent” verder lezen

  • Alleen maar nu

    Na haar rechter nier moest ze enkele jaren later ook de grote linker longkwab afstaan. Half januari bleek een metastase in haar hoofd nog net behandelbaar met het gammaknife, maar slechts ter uitstel van executie; gemiddelde levensverwachting tien maanden, kregen we te horen. Een verzakkingsfractuur van een van de onderste ruggewervels vormt een recente, buitengewoon … “Alleen maar nu” verder lezen

  • Werkelijkheid

    ‘Die woorden zijn te groot voor mijn mond’. Ik hoorde dat onlangs een Indiaan zeggen in een tv-serie. Het trof mij. Hoe vaak zijn onze woorden te groot of te veel, wat ook een vorm van te groot is. Wat er is, behoeft zelden een verbale verklaring en als je je leven wijdt aan alles … “Werkelijkheid” verder lezen

  • IJsblokje

    Wijzend op de ijsklontjes in mijn spa rood zei ze: ‘Je hoeft alleen maar een smeltend ijsblokje te zijn.’ We zaten op een terras aan de Utrechtse Oudegracht, een jaar of tien geleden, en ik voelde een groot tegenstribbelen in me opwellen. Maar ook toen al ondervond ik tegelijkertijd een notie van beaming die nog … “IJsblokje” verder lezen

  • Leven en laten leven

    De wereld van ‘ruimdenkers’ wordt bestookt door ‘engkijkers’. Wat nu? Tom Poes, verzin een list! Zie je niet dat mijn tere gestel vreselijk lijdt onder deze stuitende ontwikkelingen? Doe wat Tom Poes! Zo Bommelen wij wat af, misschien zonder door te hebben dat het helemaal niet om ons individueel gaat, maar om iets wat ons … “Leven en laten leven” verder lezen

  • Management

    Sommige mensen worden onpasselijk als ze boeddhisme en management in één adem horen noemen. Raar, want elke vorm van management valt of staat met ‘zelfmanagement’ en dat is nu precies waar het boeddhisme over gaat. Wie zichzelf niet kent en niet met dat ‘zelf’ weet om te gaan, kan geen goede manager zijn. Menig manager … “Management” verder lezen

  • Maakbaarheid & overgave

    Kent de boeddhaweg een component van ‘maakbaarheid’, die rechtstreeks voert tot inzicht en zorgzaamheid? Bij de vraag alleen al slaat menigeen op tilt. Pas ‘wie niet op heersen en overleven bedacht is, en het heilige niet in dienst stelt van een eigen agenda, maakt het grotere mee als een dragende kracht. De berg zelf levert … “Maakbaarheid & overgave” verder lezen

  • Woorden

    Voor je het weet, zijn woorden geen voertuig meer voor een vrije onbelemmerde expressie, maar gebeurt het omgekeerde. Je zit gevangen in het raamloze instituut waarin woorden makkelijk ontaarden. Dan zijn woorden begrenzers, fuiken, die niet openen, maar doden. Ze sluiten af, trekken schuttingen op en graven schuttersputjes. Voor je het weet vliegen je de … “Woorden” verder lezen

  • Hands-on boeddhisme

    Prajna (inzicht) en karuna (zorgzaamheid) gaan hand in hand. Ze vormen onscheidbare aspecten van de weg die je als mens bewandelt. Moet je daarvoor boeddhist zijn? Nee. Je komt in elke cultuur, in elke omgeving, mensen tegen die er blijk van geven diepgaand met deze aspecten bezig te zijn. Je kunt ook zeggen dat deze … “Hands-on boeddhisme” verder lezen

  • Oorlog – Bad Guy

    De oorlog die niemand wilde, brak toch uit; de wereld keek mee. Zeg je het zo, dan doet het denken aan een natuurramp. Maar het gaat om louter menselijk handelen. De oorverdovende miscommunicatie, die zich rond Irak manifesteerde, bleek een mentale fragmentatiebom. Waar kwam die vandaan? Het is verleidelijk uitsluitend één der vele spelers op … “Oorlog – Bad Guy” verder lezen

  • Gevoelens en zo

    Hoe zit dat bij mensen met boeddhistische affiniteit; zijn dat mensen van vlees en bloed of zetten ze op dat punt hun licht onder de korenmaat? Er is van alles mis met deze suggestieve volzin, dat weet ik en toch leg ik hem maar eens op tafel. Want het zou me niks verbazen als in … “Gevoelens en zo” verder lezen

  • Charity

    Geweld ontketent in Nederland een maatschappelijke discussie over ‘normen en waarden’, al weet blijkbaar niemand wat dat zijn. Ter ondersteuning komt de KRO eind 2002 met haar heldenverkiezing. Charity wint. Ze was met haar 15 jaar de enige die het opnam voor twee treinconducteurs tegen 17 gewelddadige jongeren. Later werd ze daarom ook nog van … “Charity” verder lezen

  • Nu – het scherp van de snede

    Ooit gezien hoe Toon Hermans een perzik eet? Hij ìs die spekgladde vrucht, ìs het sapstraaltje dat langs zijn kin sijpelt. Hij is één met zijn behendige bewegingen om het allerlaatste vruchtvlees van de pit te zuigen. Geen onderscheid tussen hem en zijn actie. Zo verweven is hij met zijn bezigheid, zo verankerd in het … “Nu – het scherp van de snede” verder lezen

Meer